Vrijwilligers in actie voor hun buurt

Ook in de buurt zijn vrijwilligers nodig. Meer dan ooit, want in veel gemeenten is de afgelopen jaren flink bezuinigd, bijvoorbeeld op de speeltuin, het zwembad of de groenvoorzieningen. Twee vrijwilligers vertellen wat zij voor hun buurt doen.

Yolande Troost (54) uit Deventer maakte op een braakliggend terrein in de wijk Voorstad van Deventer een buurttuin.

tuinieren

"Zeven jaar geleden heb ik geholpen om onze buurttuin op te zetten en nu help ik de tuin onderhouden. Het is door de jaren heen een plek geworden waar de hele buurt graag komt. Als ik vanuit mijn woonkamer zie dat er iemand aan de picknicktafel zit, loop ik er weleens spontaan naartoe met een kopje thee. Een paar jaar terug waren er veel hangjongeren te vinden in de tuin. Als buurt hebben we toen één lijn getrokken. Om de beurt spraken we de jongeren vriendelijk aan: ‘Hier hangen is geen probleem. Maar ruim wél je rotzooi op en maak niet te veel lawaai.’ Wonderwel werkte die aanpak. Gelukkig maar, want iedereen moet hier terechtkunnen. Er is een belevingstuin waar kinderen hutten maken, een moestuin met inmiddels zestien bedden, een grasveld om op te picknicken en een klein speeltuintje. Zaterdag ruikt het hier naar omgewoelde aarde. Het komt voor dat we met z’n tienen tegelijkertijd tuinieren. Het is leuk om van de Turkse buurvrouw te leren hoe je verschillende pepers verbouwt of aubergine en paprika oogst. De buurttuin verbroedert. Laatst zag ik hoe een Chinese vrouw hier haar tai-chi-oefeningen deed. Op zo’n moment kan ik alleen maar glimlachen en denken: zij voelt zich hier écht thuis. Missie geslaagd.”

Wout Roodzand (59) bestrijdt criminaliteit als buurtwacht in de wijk Riederhoek in Barendrecht.

"In de wijk waar ik woon was van alles aan de hand: woning­inbraken, overlast van rondhangende jeugd en hennepkwekerijen. Dat zorgde voor nogal wat onrust in de buurt en gaf buurtbewoners een onveilig gevoel. Sinds we met de buurtpreventieteams regelmatig twee tot drie uur door de buurt lopen, is de criminaliteit met 28 procent gedaald.

We lopen op alle mogelijke tijdstippen, soms dus ook ’s nachts. Ik zie ons als de extra ogen en oren van de buurt. Bang dat me iets overkomt, ben ik niet. Anders zou ik dit niet kunnen doen. Als ik zie dat jongeren kattenkwaad uithalen, spreek ik ze aan. Maar ook met volwassenen die hun auto foutparkeren of zwerfvuil laten slingeren in de paden achter hun woning, maak ik een praatje. Ik denk dat de tact en flair waarmee ik mijn boodschap breng, maakt dat mensen willen luisteren.
Ik voel me echt gewaardeerd in de wijk. Al heb ik het weleens mis en zie ik dingen die er niet zijn. Laatst bijvoorbeeld reed er een vreemde auto rondjes door de wijk. Dat vond ik verdacht. Dus sprak ik de bestuurder aan. Bleek de man iets gekocht te hebben via Marktplaats en het adres niet te kunnen vinden. Tja, toen heb ik hem maar netjes de weg gewezen.”