Mantelzorger op vakantie, vrijwilliger in huis

Er zijn veel initiatieven om mantelzorgers op adem te laten komen. Even niet te hoeven zorgen klinkt mooi, maar hoe is dat echt? Hoe is het om uw partner of naaste achter te laten? En kunt u echt van een vakantie genieten? Mantelzorger Silvie en vrijwilliger Pieta vertellen.

De moeder van Silvie (43), Ria, heeft de Ziekte van Alzheimer en woont sinds 2013 bij Silvie, haar man en hun drie kinderen van 11, 13 en 15 jaar in huis. Vorig jaar is het hele gezin ruim twee weken op vakantie naar Elba in Italië geweest. Zonder Ria (68), die dit keer thuisbleef.

Te veel onrust

Silvie: ‘Een paar jaar geleden zijn we met het gezin én mijn moeder op vakantie geweest naar Zeeland. We merkten al snel dat dat eigenlijk niet meer ging. Een vreemde omgeving gaf mijn moeder te veel onrust. Dan kwam ze ’s nachts uit bed en begreep ze niet waar ze was. Dan kon ze haar bed niet vinden, of dan ging ze ineens bij mijn kinderen in bed liggen. Later hebben we nog een keer een zorghotel geprobeerd, maar dat was eigenlijk ook geen succes, want ook daar was ze niet in haar vertrouwde omgeving. Ze was de hele tijd aan het huilen en werd boos als ze iets niet begreep. Dat was geen leuke vakantie voor ons.’

Oplossing zoeken

‘Toen hoorde ik van Handen in huis. Dat is een organisatie die mantelzorgers aan vrijwilligers koppelt. Mijn moeder kon in haar vertrouwde omgeving blijven. Daar had ik wel oren naar.’
Via Handen in Huis maakten Silvie en haar moeder kennis met vrijwilliger Pieta Hoogendijk. ‘Pieta zou ruim veertien dagen in ons huis logeren. We wonen in een omgebouwde boerderij waar mijn moeder haar eigen woon-, slaap- en badkamer heeft. Pieta woont aan de andere kant van het land, maar ze vond het geen probleem zo ver weg van huis te zijn.’

Ontzorgen

‘Tijdens onze vakantie ging mijn moeder zoals altijd gewoon naar de dagopvang en ’s ochtends, ’s avonds en ’s nachts zorgde Pieta dan voor mijn moeder. Ik kan niet anders zeggen dat dat hartstikke goed ging. Pieta voelde mijn moeder heel goed aan en ik merkte dat mijn moeder op haar gemak was bij haar. Pieta wist op de juiste manier mijn moeder te benaderen. Niet te betuttelend, want mijn moeder houdt van haar vrijheid, maar wel duidelijk en met aandacht.’ Tijdens de vakantie was er regelmatig contact. Silvie: ‘Dan stuurde Pieta een berichtje met een foto dat ze samen een kopje koffie dronken. Of naar de zandsculpturen waren geweest. Dat was heel prettig en gaf veel rust. Ik heb me geen moment zorgen gemaakt.’

Iets betekenen

Vrijwilliger Pieta Hoogendijk (72) werkt al acht jaar bij Handen in Huis. ‘Als ik zie hoe blij en helemaal opgeladen een mantelzorger terugkomt van vakantie, dan besef ik weer hoe belangrijk dit werk is. Ik zorg een paar dagen of een paar weken voor iemand, maar voor een mantelzorger is het dag in, dag uit aanpoten. Dat kan heel pittig zijn. Twee weken is natuurlijk best lang, maar ik moet zeggen dat het me heel goed bevallen is. Ria kan zich niet meer zo goed uiten in woorden, maar aan haar gezicht kan ik veel aflezen. Ze is graag onder de mensen en als ik dan vroeg: "Zullen we ergens een kopje koffie gaan drinken?", dan klaarde haar gezicht helemaal op.’ Pieta zal ook deze zomer weer voor Ria zorgen. Meer informatie vindt u op www.handeninhuis.nl. Of kijk op www.hetvakantiebureau.nl en www.markant.nl.